Herfstdip

Herfstdip

Herfstdip

Graag was ik begonnen met een positief verhaal als eerste blog voor Kersten Wielersport. Over mooie uitslagen in de eerste veldritten van het seizoen. Over glibberen door Limburgse modder, zwoegen door enkeldiep Belgisch slijk en draaien en keren in het Brabantse land. Over afzien, diepgaan en trots over de finish komen na weer een overwinning op jezelf en het parcours. Over kracht, strijd, lijden, lef, techniek en al die andere facetten die het veldrijden zo mooi maken.

Helaas kan ik op dit moment niet genieten van de uitdagingen die mijn veldritfiets biedt. Na een goede laatste Grand Prix duathlon in Frankrijk, werd de eerste cross van het seizoen bij de Superprestige in Gieten een flinke tegenvaller. Fiets kapot bij het inrijden, materiaalpech tijdens de wedstrijd en een niet fit lichaam kunnen alleen maar resulteren in een teleurstellende uitslag. De herfstdip hield aan de rest van september en oktober, en eind november kwam daar nog een, hopelijk lichte, knieblessure bij. Vooruitkijken en niet blijven hangen in ‘wat als’ en ‘had ik maar’, meer is er nu niet meer aan te doen. Focus op herstellen, sterker worden en positief blijven. Dromen over mooie crossen, uren dwalen door verlaten bossen, controle over het lichaam en strijden tot aan de finish. Laat die herfstdip geen winterdip worden!